نظری بر فیلم های بری لیندون، سایه روشن، اتاق، سیکاریو و پسر

781-نام فیلم: بری لیندون

نام لاتین: Barry Lyndon

Imdb: 8.1

ژنر: ماجرایی، درام و تاریخی

محصول 1975 انگلستان، آمریکا و ایرلند

نویسنده و کارگردان: استانلی کوبریک براساس رمانی از ویلیام میکپیس تاکواری

بازیگران: رایان اونیل(بری لیندون)، ماریسا برنسون(خانم هنوریا لیندون)، ماری کین(مادر بری) و ....

افتخارات: http://www.imdb.com/title/tt0072684/awards?ref_=tt_awd

آکادمی اسکار: برنده اسکار بهترین های فیلمبرداری، طراحی صحنه، موزیک و کاندید بهترین های فیلم، کارگردانی و فیلمنامه

گلدن کلوب: کاندید بهترین های فیلم و کارگردانی

بفتا: برنده بهترین های فیلمبرداری و کارگردانی و کاندید بهترین های طراحی صحنه و فیلم

سزار فرانسه: کاندید بهترین فیلم خارجی

موضوع: درباره یک مرد ایرلندی به نام دزموند که درگیر سرنوشت جنگ های اروپا می شود و زندگی با فراز و نشیب وی....

نظر: 55 از 100

اگر به من بگویند فیلم بری لیندون کوبریک را در یک کلمه بگو چطور بود، من می گم، خسته کننده بود!... فیلمی کم رمق با یک توصیف خطی و سر راست از زندگی شخصیتی به نام بری لیندون با دو بخش یکی دزموندی که به اوج می رسد و بخش دوم دزموند یا بری لیندونی که سقوط می کند و به انحطاط کشیده می شود. فیلم کوبریک تعریف زندگی آدمی است که در تاثر از جامعه اخلاق و اعتبار خود را شکل می دهد و بدست می آورد و در نهایت از دست می دهد. قهرمان داستان نماد وجود بی اخلاقی و ایراد شاخص های ارزشی است که تا حدودی جنبه انتقادی به فیلم می بخشد. در فیلم سه یا چهار دوئل نمایش داده می شود، دوئل هایی که در سرنوشت داستان نقش تعیین کننده دارند. طمع به ثروت و چشم بستن به عشق، جنگ و فرآیند بی اخلاقی و تمرد در آن، قمار و دروغ و ارتقا مقامی براساس آن، فساد و فحشا و عدم التزام به رعایت آن در یک محیط خانوادگی، عدم برخورد مناسب با خانواده و به باد دادن ثروت و نیز نقش حادثه مانند کشته شدن برایان در جریان اسب سواری که اشاره ایی دور بر فیلم بربادرفته دارد، شاخصهایی است که در فیلم در جریان تعریف خطی خود نمایش داده می شود. کوبریک مانند بعضی از فیلمهای خود موزیک متن فیلم را از موسیقی کلاسیک انتخاب کرده است ولی متاسفانه فیلم دوبله ایی که از فیلم دستم بود، صدای این موزیک را گوشخراش پخش می کرد!!....در فیلم صحنه مسخره ایی از جنگ میان انگلیس ها و فرانسوی دیده می شود...گویا براساس اطلاعات موجود در فیلم، کوبریک از نورپردازی طبیعی برای نمایش صحنه های فیلم استفاده نکرده است که بحثش باشد برای اهل فن!....

-------------------------------------------------------

782-نام فیلم: سایه روشن

محصول 1394 ایران

ژنر: درام و معمایی

نویسنده: امیر افشار

کارگردان: فرزاد موتمن

بازیگران: محمدرضا فروتن(رامین روشن)، شقایق فراهانی(میترا پناهی)، الهه استبری(سایه) و سونیا اسپهرم(یلدا)

موضوع: رامین روشن دچار فراموشی شده است و رویای عشق بیگانه قدیمی را می بیند...

نظر: 25 از 100

در مطالبی که در محیط مجازی درباره فیلم می خواندم، اصرار دست اندرکاران فیلم و بعضی مخاطبان در ارتباط با فضای روانشناسی و آموزنده آن برایم جالب بود، ولی به اعتقاد من فیلم بیش از آنکه حکایت از یک نگاه روانشناسانه و عمیق در فیلم باشد، درگیر یک ساختار پیچیده و در هم و برهم وپازلی شده است وگرنه اگر این ساختار را ساده سازیم، غیر از یک فیلم کلیشه ایی از عشق و خیانت در فیلم نمی بینیم و فیلم با فرم پیچیده اش خواسته است، حرف گنده ایی زده باشد. مخاطب بیش از آنکه درگیر مفاهیم درونی و کارکترهای روانی فیلم باشد درگیر فرم فیلم است، فیلمی که خواسته عجیب و معمایی باشد و مخاطب را درگیر ذات رازگونه خود کند ولی وقتی پرده می افتد این حس به دست می دهد که با کنتاکتهای شخصیت های تصنعی روبرو شده است. یک طراحی ساده میان دو زن که دنبال انتقام هستند ولی در نهایت با هم درگیر می شوند! چند صحنه مضحک پرت شدن در راه پله، چند جدال لفظی و چند اصل غافلگیری که هدف اصلی فیلم بوده است! کودک فیلم هم باید زیر این جدلها دچار مشکل حاد خانوادگی شود،با ملوسی خود به این طرح داستانی ضربه زده است!.... بازی های فیلم چندان قابل توجه نیستند، شاید در میان آنها آقای فروتن بهتر باشد، بازی خانم فراهانی چندان به دل نمی شیند و بازی خانم استبری که گویا با توجه به نظر تهیه کننده در فیلم آمده است، بیشتر مدیون آرایش و زوم های گریم های صورتش است!.... در کل آقای موتمن در فیلمهایش نشان می دهد خیلی هنوز با موتمن فیلم شبهای روشن فاصله دارد.....

---------------------------------------

783- نام فیلم: اتاق

نام لاتین: Room

Imdb: 8.2

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 86 از 100

ژنر: درام

محصول 2015 ایراند، کانادا، انگلستان و آمریکا

نویسنده رمان و فیلمنامه: اما دونوقو

نام کارگردان: لنی آبراهامسون

بازیگران: بری لارسون(ما)، جاکوب ترمبلای(جک)، شون بریجردز(نیک پیر)، جو آلن(نانسی)، تام مک کاموس(لئو)، کاز انور(دکتر جک- با اصلیت ایرانی) و ....

افتخارات: http://www.imdb.com/title/tt3170832/awards?ref_=tt_awd

آکادمی اسکار: برنده بهترین بازیگر زن(بری لارسن) و کاندید بهترین های فیلم، کارگردانی و فیلمنامه

گلدن کلوب: برنده بهترین بازیگر زن و کاندیدای بهترین های فیلم و فیلمنامه

بفتا: برنده بهترین بازیگر زن و کاندید بهترین فیلمنامه

حلقه منتقدان لندن: کاندیدای بهترین های فیلم، بازیگر زن و فیلمنامه

موضوع: براساس یک داستان واقعی از حبس چند ساله یک زن به همراه بچه اش در اتاقی است و آنها برنامه فرار به جهان بیرون را تدارک می بینند.....

نظر: 70 از 100

فیلم اتاق در کل فیلم خوبی است، بخصوص شروعش!....با یک استیل عاطفی خیلی خوب دنیای مادر و فرزند را در یک فضای بسته نشان می دهد. فیلم شامل دو بخش است که تقریبا بطور کامل با هم فیت نمی شوند. بخش اول دارای فضای دراماتیک و دلهره آور خیلی خوبی است ولی وقتی فیلم وارد بخش دوم می شود، این فضای دلهره آور هیچ سایه ایی در بخش دوم ندارد و لذا یکپارچگی موضوعی فیلم کمی دچار مشکل می شود، بخش دوم وارد کنکاش های روان شناسی مادر و فرزند اسیری می شوند که وارد جامعه شده اند. به اعتقاد من، همین عدم همگونی دو بخش فیلم، فیلم را بعنوان یک اثر متحد بیرون نمی دهد! ... بخش دوم شرایط بد آزادی تصویر نسبتا خوبی دارد. عذاب وجدان دادن مادر که منجر به خودکشی می شود می توانست بهتر پرداخت شود. در فیلم نگرش سنتی پدر به فرزند حرامزاده...رابطه دختر بچه با اطرافیان...نمایش داده می شوند ولی می توانست محکم تر از اینها باشد، مثلا وقتی پدر "ما" بخاطر فرزند ناخواسته دختر احساس تنفر به وی دست می دهد، جوری که مجبور به ترک خانه لئو می شود، این شخصیت پردازی نیاز به نمایش بیشتری داشت. در کل بازی ها و کارگردانی متوسط فیلم به غیر از بازی خوب خانم بری لارسون در نقش خانم ما، فیلم را در حدی که انتظار می رفت، قوی نشان نداده است. به هرحال فیلم مجهز به یک فیلمنامه قوی عاطفی بوده است و این یعنی یک برگ برنده برای اینکه بتواند مخاطب را از نظر انسانی تحت تاثیر خود قرار دهد، می باشد ....

------------------------------

784- نام فیلم: سیکاریو

نام لاتین: Sicario

Imdb: 7.6

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 82 از 100

ژنر: اکشن، جنایی و درام

محصول 2015 آمریکا

نویسنده فیلمنامه: تیلور شریدان

نام کارگردان: دنیس ویلونوو

بازیگران: امیلی بلانت(کیت ماسر)، نیکو دل توره(آلخاندرو)، جوش برولین(مت گراور)، دانیل کالویا(رژی واین) و .....

افتخارات: http://www.imdb.com/title/tt3397884/awards?ref_=tt_awd

برنده 13 جایزه و 136 کاندیداتوری از جشنواره های سینمایی

آکادمی اسکار: کاندید بهترین های فیلمبرداری، موزیک متن و تدوین صدا

بفتا: کاندید بهترین بازیگر نقش دوم مرد، فیلمبرداری و موزیک اصلی

جشنواره کن: کاندید نخل طلایی جشنواره

موضوع: برای دستگیری یک شبکه مافیایی و خطرناک، خانم کیت ماسر مامور اف بی آی به یک شبکه پلیسی می پیوندد ولی متوجه حوادث پشت پرده داستان می شود.....

نظر: 65 از 100

بعضی از دوستان که در محیط مجازی با آنها همصحبت بودند، ادعا می کردند، سیکاریو یک فیلم سیاسی مهم است ولی من بعد از دیدن فیلم، این را دارای مایه های سیاسی قوی ندانستم، اگرچه در فیلم نگاه ها تند و انتقادآمیزی در ارتباط با شرایط حاکم در مکزیک و باندهای مافیایی در آن کشور دارد. من در کل نمی دانم صحت این ادعاهای ضد مکزیکی، تا چه حد است ولی شاید این فیلم یک جورهایی همانند جهت نگاه ها تند ترامپ در ارتباط با مهاجران مکزیکی در آمریکا قفل شده است. به هرحال آنچه محور فیلم است، یکی ژنر گانگستری و مافیایی آن است، یکی سیستم فکری تارانتینویی فیلم که نشان می دهد ویلونوو در ساختن این فیلم از فیلمهای تارنتینو متاثر بوده است و یکی هم سیستم غافلگیری و بازی دادن یک افسر زن اف بی آی، که به عنوان وسیله برای اهداف انتقام جویانه مورد استفاده واقع شده است. فیلم اکشن شمرده و خوبی دارد ولی در کنار آن مهارت تیراندازی آلخاندرو(دل توره)، بیشتر یادآوری شخصیت های گنده شده ایی، مثل رمبو شباهت دارد!.....خانم امیلی بلانت در نقش کیت، اگرچه سعی شده در فضای داستان کلیشه ایی نباشد، ولی به هرحال اگر تصور شود، داستان فیلم می توانست بدون تعریف این بازیگر، از نو اصلاح و ارائه شود، اشتباه به نظر نمی رسد، شاید کیت به عنوان نماد قانون و اخلاق خواسته، کنتراست بی قانونی های مشتی پلیس و قانون گرایی حاکم در ذهن کیت را نشان دهد...در کل فضای فیلم بخاطر گردش داستان در بعضی سکانس های در فضای شهرها، جذابیت خاص خود را داراست...

----------------------------

785- نام فیلم: پسر

نام لاتین: Boy

Imdb: 7.5

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 75 از 100

ژنر: کمدی، درام

محصول 2010 نیوزلند

نویسنده و کارگردان: تایکا واتیدی

بازیگران: جیمز رولستون(پسر)، توهاو اکتون ویتو(راکی)، تایکا واتیدی(آلمین) و ....

افتخارات: http://www.imdb.com/title/tt1560139/awards?ref_=tt_awd

موضوع: پسر بچه بزرگ یک خانه، با برادرزاده ها و برادرش نزد مادربزرگشان زندگی می کرد، مادر بزرگ برای کاری از نزدشان می رود و همزمان پدرش با همراه دو عمویش بعد از مدتها دوری نزد وی می آید...

نظر: 40 از 100

پسر را اگر برداشت ضعیف تر و کمدی شده فیلم بازگشت زیاگنیتسف(2003) بدانند، شاید اشتباه نباشد! ... مشکل فیلم به اعتقاد من این است، که در یک روند داستانی شاخص هایی که برای تعریف شخصیت پسر فیلم می شود، به درد داستان نمی خورد. اول نشان می دهد، پسر فیلم دارای انگیزه های علاقه به مایکل جکسون و مشکلات خاص خود در مدرسه و ارتباط با دخترها است، خوب در اینجاست، فیلم وارد مقوله بلوغ یک پسر می شود، ولی وقتی پدر وارد فیلم می شود، داستان با سیر و سوق رابطه یک پدر و پسر شکل دیگری می یابد و انچه برای ویژگی های پسر فیلم تعریف می شود، به درد بقیه داستان نمی خورد!... بیننده در واقع اسیر ماهیت گیج فرم فیلم هستند و اگر فیلم لذت بخش و جذاب به نظر می رسد، بیشتر مدیون دیالوگ ها و تعاریف خنده دارش است ولی این دیالوگ ها و صحنه های خنده دار، بیشتر وارد حاشیه داستان هستند و معترضه در تعریف داستان به نظر می رسند، جوری که اطناب وقایع و تعاریف داستان با هم خوب چفت و بست نمی شوند و یک قطار از سکانس های مستقل، فرم کلی فیلم را شکل نمی دهد...ما در فیلم مشخصه های یک پسر بالغ شده را می بینیم، خوب این شاخصه ها چه کمکی به داستان می کنند، بیشتر شاخص های ارائه شده برای بلوغ پسر، بصورت دکوری برای فیلم هستند...بازی های فیلم حتی با فرض اینکه از بازیگران آماتور استفاده شده باشد، چندان دلنشین نیستند..