نظری بر فیلم های بساز و بفروش، یک داستان در باره روح، برادرم خسرو، پیشخدمت و بیمار بزرگ

866- نام 1: 1 و بفروش

نام لاتین: The Discord

Imdb:6.4

ژنر کمدی

محصول 1978 فرانسه

نام کارگردان: کلوده ریدی

براساس 1ی از جین پیر موکی و فیلمنامه از پاسکال جوردین، کلوده زوی و مایکل فابره

بازیگران: لویی دوفونس(گیلا اومه) خوب، آنی گیرادوت(برنادت) خوب و ....

موضوع: بدنبال درخواست گروه تجاری از ژاپن، گیلااومه در پی ساختن سه هزار دستگاه تصفیه هوا است ولی مساحت کارخانه وی پتانسیل ساخت این تعداد دستگاه را ندارد و او ناچار کارخانه را تا منزل مسکونیش توسعه می دهد....

نظر: خوب تا متوسط

من در مجموع از کمدی هایی که در آن لویی دوفونس بازی کرده، خوشم آمده است. خوشبختانه با توجه به پرحرفی هایی که این کمدین معروف فرانسوی معمولا به آن دچار است، اغلب این فیلمها به صورت دوبله بوده اند و خوشبختانه دوبله عالی عزت الله مقبلی که شاید یکی از 1ترین شاهکارهای دوبله فارسی فیلمهای خارجی باشد، در لذت بخشیدن بر دیدن این فیلمها می افزاید. در کمدی های وی، یک نوع طراحی و مهندسی خوب، در بیان یک اتفاق کمدی پیش می آید، کمااینکه در فیلم بساز و 1 ما شاهد یک تعارض دیدنی میان یک زن و شوهر هستیم که به قول خودشان 26 سال است در کنار هم زندگی کرده اند. زن فیلم آرامش جالبی دارد، دنبال قهر کردن و بهم زدن زندگی زناشویی خود با توجه به مشکلات جدی گیلااومه-لویی دو فونس- برایش ایجاد می کند، نیست. لذا در فرم فیلم این مودت و دوستی و عشق میان زن و شوهر وجود دارد، اگرچه این زن و شوهر عادت دارند در تختهای جدا از هم بخوابند. تعارض بعدی جالب فیلم، وجود یک کارخانه با کلی سر و صدا در ساختمان است که با آرامش لازمه تناقض دارد. تعریف کارکتر پرورش گلی که برای برنادت(آنی گیرادوت) به خوبی با این فضا جور در می آید. این تعارض های جالب در روابط زناشویی دو قهرمان داستان، به خوبی جریان فرار و پی جویی گیلااومه را توجیه می کند. به هرحال این کمدی دارای سر و صدای زیادی است و شلوغ و بغرنج به نظر می رسد و دارای صحنه های معترضه خنده دار زیادی است که بعد تجاری به فیلم می بخشد تا بعد هنری ولی در کل فیلم بساز و بفروش فیلمی است که می توان از دیدن آن لذت برد و از خیلی از فیلمهای کمدی این روزها جذابتر است...

--------------------

867- نام فیلم: یک داستان در1 روح

نام لاتین: A Ghost Story

Imdb:7

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 84 از 100

ژنر: درام، فانتزی و عاشقانه

محصول 2017 آمریکا

نویسنده و کارگردان: دیوید لاوری

بازیگران: کسی افلاک(سی) خوب تا متوسط، رونی مارا(ام) خوب و ....

افتخارات تاکنون: http://www.imdb.com/title/tt6265828/awards?ref_=tt_awd

موضوع: بعد از مرگ سی، روح وی در زیر یک ملافه به خانه ایی که همسرش در آن زندگی می کند، برمی گردد و شاهد اتفاقات درون آن می شود....

نظر: خوب

فیلم یک داستان درباره 1 برخلاف اسم و سوژه ایی که دارد، نمی توان آن را یک فیلم ترسناک تلقی کرد. یک فیلم دراماتیک که از نگاه یک روح تعریف می شود. مخاطب همراه روح یک آدم مرده، وارد دنیای او می شود و همه چیز را مطابق نگاه وی می نگرد. دیوید لاوری به خوبی تلاش کرده است، که این فضا را با نورپردازی و دکورهای خوب و موسیقی هماهنگ حفظ کند. به هرحال استفاده از ملافه برای نمایش یک روح کار مشکوکی است. شاید یک جور نوستالژیا کودکی یا نگاه عوامانه است که روح را سعی می کردند با انداختن ملافه روی سر نمایش دهند، و من شخصا با آن مشکلی نداشتم. آنچه در فیلم گاه مورد سوال و ایراد ممکن است قرار بگیرد، ارتباط فیزیکی است که روح سعی می کند بعد از احساسی شدنش با دنیای بیرون برقرار کند، لذا وقتی این ارتباط فیزیکی مانند حرکت لیوان یا کاغذ یا پرتاب کردن کتاب روی زمین صورت می گیرد، حس دراماتیک فیلم، با توجه به عدم تعریف درست نحوه این ارتباط، بعد سانتی مانتال پیدا می کند. یکی از کارهای عجیب فیلم که نوعی ریسک داستانی به همراه دارد، حرکت روح در برگشت به زمان عقب است. در حالیکه مقتول زنده است و نزد همسرش زندگی عاشقانه اش را ادامه می دهد، روح جدا شده اش، وی را تعقیب می کند. این تعقید و پیچیدگی یک جور بوی نولان را می دهد که استاد این بغرنج کردن موضوعات است!.... به هرحال روح محترم با دیدن یکی از کاغذهایی که احساسات همسرش را نشان می داد، ملافه را از سر برمی دارد و ناپدید می شود، یک جور بریدن از وابستگی به دنیا !.... به هرحال فیلم، به خوبی فضای دراماتیک خود را حفظ کرده و علیرغم فراز و نشیب و گاه کاستی هایش، حس و خاطره مثبتی را به مخاطب خود می دهد ولی ای کاش لاوری این سوژه را پخته تر ارائه می داد. تک گویی فلسفی راوی فیلم در مراسم مهمانی، یک پرگویی خسته کننده است !.....

--------------------------

868- نام فیلم: 1 خسرو

Imdb:7.2

ژنر: درام

محصول 1394 ایران

نویسندگان فیلمنامه: احسان بیگلری و پریسا هاشم پور

کارگردان: احسان بیگلری

بازیگران: شهاب حسینی(خسرو) خوب، ناصر هاشمی(ناصر)خوب، هنگامه قاضیانی(خوب)، بیتا فرهی(ناهید) خوب تا متوسط، نژاو یونس پور(متوسط) و ....

موضوع: خسرو که دارای 1ی اختلال روانی است در خانه خواهرش زندگی می کرد ولی مجبور است دو هفته در خانه برادرش ناصر زندگی کند ولی خلق و خوی خاص ناصر خانواده ناصر را دچار مشکل می کند...

نظر: خوب

قطعا فیلم برادرم خسرو برای یک کارگردان جوان که فیلم اولش را ساخته است، تحسین برانگیز است و می توان امیدوار بود که وی با تجربیاتی که کسب می کند به یک کارگردان نامی در سینمای ایران تبدیل شود. اتفاق خوب فیلم برادرم 1 درک خیلی خوبی است که آقای بیگلری در استفاده از بازیگران و نمایش انان را دارد. در این فیلم هم ناصر هاشمی، هم هنگامه قاضیانی و هم شهاب حسینی بازی خیلی خوبی از خود نشان دادند و این نمایش علاوه بر پتانسیل خوبی که در این بازیگران توانا وجود داد، نشان دهنده استعداد خوب کارگردانی آقای بیگلری است ولی به اعتقاد من آقای بیگلری باید سعی کند تا از افراط در نمایش روابط میان کارکترها و پارازیت های سانتی مانتالی شدن دوری کند تا فیلم با فرم داستانی خودش پیش برود. در فیلم برادرم خسرو، گاه در کنار روابط میان دیگران بیشتر به جای اینکه داستان کمکی برای جذابیت باشد، جدل ها و دعواها و شلوغی آنها پایه داستان را تضعیف می کرد. نمایش پخته تر کارکترهای خانواده ناصر می توانست به وقار داستان فیلم کمک زیادی کند ولی داستان فیلم بیشتر روی این چرخید که خانواده ناصر با یک نمایش نصفه و نیمه تخت تاثیر ادا و اطوارهای خسرو قرار بگیرد. مرتب خسرو شلوغ می کرد و خانواده ناصر باید عکس العمل نشان می داد و در این فعل و انفعال، رفتار آدمهای خانواده با ناصر بیشتر منفعلانه و گاه حتی شعاری بود تا متکی به داستان و لذا داستان قدرت زیادی نمایشی از خود نداشت. صحنه هایی ناموفق از کار همسر ناصر در دندانپزشکی و بارداری و تنهایی وی و نیز رفتار و خلق و خوی غیر صادقانه ناصر نیاز به شخصیت پردازی بهتری داشت. و همه چیز این شد که خسرو آمد و چون دیوانه بود، در یک فعل و انفعال درگیرانه با ناصر رفت!.... به هرحال فیلم آنچنان بود که وجه دراماتیک و مظلومانه خسرو توسط مخاطب درک و با آن احساس همدردی کند.

-----------------------------

869- نام فیلم: 1

نام لاتین: Waitress

Imdb:7.0

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 75 از 100

ژنر: کمدی، درام و عاشقانه

محصول 2007 آمریکا

نویسنده و کارگردان: آدریانه شرلی

بازیگران: کری راسل(جینا) متوسط، جرمی سیستو(ارل) متوسط ، ناتان فیلتون(دکتر جیم پوماتر) متوسط، شرلی هینز(بکی) متوسط، اندی گریفث(حو پیر) متوسط، آدریانه شرلی(داون) خوب و .....

افتخارات: http://www.imdb.com/title/tt0473308/awards?ref_=tt_awd

برنده 6 جایزه و 16 کاندیداتوری از جشنواره های سینمایی

موضوع: جینا که پیشخدمت یک رستوران است از ارل شوهرش که او را دوست ندارد، باردار است، این باعث آشنایی وی با دکتر پوماتر و روابط آنها با هم می شود .....

نظر: خوب تا متوسط

فیلم پیشخدمت رستوران یک فیلم زنانه است و یک جورهایی نگاه منتقدانه مردها را در زندگی شخصی جینا به تصویر می کشد. جینا دختری است که از شوهرش باردار شده ولی خلق و خوی شوهر وی را آزار می دهد و از سویی پالس های رمانتیک با یک متخصص زنان زایمان- دکتر پوماتر- برقرار می کند. خانم آدریانه شرلی که خود در فیلم نقش آفرینی موفقی دارد، بطور موازی زندگی دو زن پیشخدمت را با زندگی جینا به میان می کشد تا فیلم مانند جنسیت کارگردان زن فیلم، زنانه و از نگاه آنان توصیف شود. یک مرد بداخلاق پیر هم به نام جو، این وسط با تنها کسی رابطه دارد، همان جینا است و آخر سر او را به خوشبختی مالی می رساند. یک ایرادی که به نظر من در فیلم وجود دارد، این است که داستان گاه روی کلیشه ها پایه گذاری و بیان می شود. یعنی در تکوین روابط میان جینا و دکتر متخصص، این رابطه رمانتیک بطور سریع و کلیشه ایی وارد گود داستان می شود و اصرار دارد که مخاطب این رابطه را بپذیرد و آن را موجه تشخیص دهد. ولی در کنار این رابطه، رابطه میان جینا و شوهرش اصل و نسب بهتری دارد و می شود یک جورهایی مظلومیت جینا را در ترسیم خلق و خوی تند شوهرش به عینه دید، اگر چه بازی نه چندان خوب جرمی سیستو به تقویت این کارکتر لطمه زده است. یک ایراد دیگر به این فیلم، به نظر من عدم وجود بازی های درخشان در فیلم است که شاید به کارگردانی متوسط خانم شرلی در بازی گیری از هنرپیشگان برمی گردد، شاید بهترین نقش را در فیلم همان خانم شرلی در نقش داون بازی کرده است. به هرحال جمع بندی فیلم با به دنیا آمدن دختر جینا، با یک طرد دو سویه از دو رابط زندگی اش یعنی دکتر متخصص و شوهرش، همراه می شود. وقتی جینا متوجه سلامت و شغل همسر دکترش می شود، یک جورهایی حس دستاویز شدن ج نسی خودش را پیدا می کند و خود را از آن می رهاند که ایجاد این حس با دیدن همسر پزشک معالج، ترسیم بدی ندارد. همچنین خود داستان رابطه جو پیر و جینا نیاز به پختگی بیشتری داشت. در کل فیلم برای آنکه یک فیلم موفق تلقی شود، نیاز به کار بیشتری داشت.

---------------------------

870- نام فیلم: بیمار بزرگ

نام لاتین: The Big Sick

Imdb: 7.7

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 86 از 100

محصول 2017 آمریکا

ژنر: کمدی، درام و عاشقانه

نویسندگان فیلمنامه: امیلی وی.گوردون و کمیل نانجیانی

کارگردان: میشائیل شوالتر

بازیگران: کمیل نان جیانی(کمیل) خوب تا خیلی خوب، زو کازان(امیلی) خوب تا خیلی خوب، ری ریومند(پدر امیلی) خوب، هالی هانتر(مادر امیلی) خوب، آنوپام خر(عظمت-پدر کمیل) خوب، عادل اختر(برادر کمیل نوید) متوسط، زنوبیا شروف( مادر کمیل) متوسط و ....

افتخارات تاکنون:

http://www.imdb.com/title/tt5462602/awards?ref_=tt_awd

برنده 5 جایزه و 3 کاندیداتوری از جشنواره های سینمایی

موضوع: درباره رابطه یک کمدین اسنداپ و راننده تاکسی با اصلیت پاکستانی به نام کمیل با یک دختر آمریکایی به نام امیلی و مشکلاتی که آنها در ارتباط با هم پیدا می کنند....

نظر: خوب تا خیلی خوب

فیلم بیمار بزرگ فیلم خوبی است. جالبه بدانید، نویسندگان واقعی فیلمنامه این فیلم، امیلی و کمیل، در واقع یک زوج آمریکایی و پاکستانی هستند و داستان فیلم، متاثر از تلفیق این دو شخصیت سینمایی در قابل فیلمنامه نویس است. آنچه فیلم را شیرین و جذاب می کند، کنتراست دو شخصیت با دو فرهنگ متفاوت است. طنز موفق فیلم در انعکاس این دو تیپ از دو جبهه فرهنگی موفق عمل کرده است. شخصیت کمیل با بازی خوب و جالب کمیل نانجیانی، برای ما ایرانی ها جذابیت ویژه ایی دارد، زیرا نماینده یک فرهنگ سنتی مذهبی پاکستانی است. خانواده کمیل در کنار پیوند خانوادگی خوبی که با کمیل دارد در پی تحمیل ارزش های رفتاری خود است ولی کمیل با این سختگیری ها کنار نمی آید ولی به خاطر خانواده به قید رفتاری نسبت به آنها تظاهر می کند. آمدن امیلی- با بازی زو کازان دختر بزرگ الیا کازان کارگردان معروف سینما- زندگی کمیل وارد شخصیت جدیدی از زندگی می کند. آنچه تکرار رفتاری کمیل و امیلی در فیلم دیده می شود و بصورت یک شبه تم عمل کرده است، جدا شدن و پیوستن این دو از زمان آشنایی اشان است. ابتدا فیلم با شوخی های رابطه ایی این جدا شدن و پیوستن را تکرار می کند، بعد وارد مرحله جدی تر و قهر کردن می رسد و بعد از یک بحران و بهبودی امیلی، دوباره به آرامش و رفتار دوستانه این دو می شود. دیالوگ اول آشنایی امیلی و کمیل، در صحنه آشنایی اول در کافه محل نمایش اسنداپ کمیل شروع و در نهایت با همان دیالوگ در انتهای فیلم در نیوریوک به پایان می رسد. البته کاش شوالتر صحنه قهر کردن دو شخصیت اصلی داستان را با نمایش بهتری بیان می کرد تا صحنه مریضی و به بیمارستان کشیدن امیلی درک و احساس موفق تری ارائه می داد، بخصوص در صحنه ایی که مادر امیلی به مشکلات رفتاری دخترش با کمیل و ربط آن به مریضی امیلی اشاره دارد، به اعتقاد من پردازش محکمی ندارد. ولی به هرحال شخصیت شوخ و با مزه، کمیل در طول فیلم به دل می نشیند و توجیه موفقی که در کنار شغل هنری وی دارد، اگرچه گاه بازی های اسنداپ کمیل وارد بازی های احساسی قابل نقد می شود. در کل فیلم بیمار بزرگ در عرصه کمدی فیلم موفقی است و سوژه ان بدیع و جدید به نظر می رسد...