نظری بر فیلم های دنیای روح، رگبار، کندو، عروسی ساکت و بازجویی از یک شهروند دور از سوظن

946- نام فیلم,: دنیای, روح

نام لاتین: Ghost World

Imdb: 7.4

نمره متوسط منتقدان در ای ام دی بی: 88 از 100

ژنر: کمدی، درام

محصول 2001 آمریکا ، انگلستان و آلمان

براساس گتاب کمدی از دانیل کلاوز

نویسندگان فیلمنامه: دانیل کلاوز و تری زوئیگاف

کارگردان: تری زوئیگاف

بازیگران: https://www.imdb.com/title/tt0162346/fullcredits?ref_=tt_cl_sm#cast

تورا بیرچ( اینید)، اسکارلت جوهانسون(ربکا)، استیو باسمی(سیمور)، الیانا داگلاس(رابرتا) و ...

افتخارات: https://www.imdb.com/title/tt0162346/awards?ref_=tt_awd

برنده 28 جایزه و 56 کاندیداتوری از جشنواره های سینمایی

آکادمی اسکار: کاندید بهترین فیلمنامه اقتباسی

گلدن کلوب: کاندید بهترین های بازیگر زن(تورا بریچ) و نقش دوم مرد(استیو باسمی)

نظر: متوسط تا خوب

تم و شیوه داستان فیلم دنیای روح در سینمای هالیوود غریبه نیست. نام فیلم جوری است که شاید بیننده در وهله اول تصور می کند با یک فیلم ترسناک روبرو است ولی چنین نیست!. داستان فیلم بیشتر تمرکز بر زندگی دختری جوان و آماده فارغ التحصیل شدن یا دیپلم گرفتن است. من فکر کنم یکی از اهداف فیلم نگرشی بر عدم توجه اجتماعی و سیستم آمریکا بر پتانسیل های هنری ادمهاست. اینید و سیمور نمونه ایی از این آدمها هستند. اینید شوخ طبع و مهربان است و ضمن اینکه نقاشی های زیبایی می کشد و به موسیقی ها راک کلاسیک قدیم آمریکا-آنطور که طبع سلیقه نویسنده و کارگردان فیلم است- دل می بندد. از طرفی سیمور که دارای سن نسبتا بالایی است دارای ظرفیت های مشابه است و علاقه زیادی به جمع آوری اهنگ های قدیمی و با کلاس دارد و نسبت به آنها خبره است ولی مشکلی که دارد این است که به علت شرایط شکلی و روانی، جامعه گریز و عشق گریز است و این وجه هنری مشترک باعث نزدیکی اینید و سیمور شده است. نقش ربکا( با بازی اسکارلت جواهانسون) زیادی در حاشیه است و در داستان زیاد خود را نمادین نمی کند. بی التفافاتی ها و کوته فکری های اجتماعی در فیلم نقد می شود، مانند صحنه ایی که فردی تقاضای فیلم هشت و نیم فلینی را می کند ولی فروشنده فیلم آن را نمی شناسد یا صحنه های اجراهای موسیقی خلاف باب سلیقه سیمور و توهین هایی که به آن می کند. ولی به هرحال همین شکل رفتاری به مولفه های هنری فیلم، باعث شده فیلم تا حدودی شعاری بر ضد فرآیندهای غیر هنری یا مبتذل وارد عمل شود، که نمونه های آن در کلاس های جبرانی رابرتا( با بازی ایلینا داگلاس) به چشم می خورد. شکل روابط عاشقانه سیمور در نوع خود پیچیدگی های جالبی دارد که بازی خوب استیو باسمی آن را بیشتر نمایان می کند و چالش عشقی اینید جمع بندی داستان را شکل می دهد که در آن تلفیق پیچیده نگاه هنری و اجتماعی اینید را دچار دردسرهای رمانتیک می سازد. در فیلم بازی ها و کارگردانی فیلم در حد معمول خوب بودند ولی به اعتقاد من بازی آقای استیو باسمی در نقش سیمور بهتر از بقیه خوب به چشم می آمد. ولی به هرحال فیلم داستان آنچنان مهیجی ندارد و بیشتر حول و حوش شخصیت پردازی های آدمهای امروزی آمریکا می چرخد.

--------------------------

947- نام فیلم: رگبار

محصول 1351 ایران

ژنر: کمدی، درام، عاشقانه

نویسنده و کارگردان: بهرام بیضایی

بازیگران: پرویز فنی زاده(آقای جکمتی)، پروانه معصومی(عاطفه)، منوچهر فرید(آقا رحیم)، محمدعلی کشاورز(ناظم)، پروین سلیمانی، مهری ودادیان و ....

موضوع: آقای حکمتی بابت مسئولیت معلمی به مکان جدیدی با دانش آموزان شرور روبرو می شود. اخراج یکی از دانش آموزان(مصیب) از کلاس باعث آشنایی وی با دختر جوانی به نام عاطفه(پروانه معصومی) میشود...

نظر: متوسط

فیلمهایی مثل رگبار یک حرکت پیشرو و موثر در موج سینمای ایران از فیلمهای آبگوشتی و بزن بهادری و لمپنی به سمت فیلمهای معنی گرا و روشنفکرانه با مضمون های جدید ملی می باشند و لذا از نظر تاریخی ارزش منحصر بفرد خود را دارند. اهمیت فیلم از این نظر است که این اولین کار آقای بیضایی در مقام یک کارگردان تلویزیونی است. نسخه فیلم رگبار کیفیت خوب نداشت و گویا در اثر تلاشهای بنیاد سینمای جهان به خرج انستیتوی فیلم دوحه در سال 2011 این فیلم نجات پیدا کرد و قابل دیدن شد. کیفیت و صدای فیلمی که من از تلگرام دانلود کردم، نسبت به زمان خودش خوب بود. به هرحال با توجه به اینکه این اولین تجربه بیضایی در مقام فیلمسازی بود و آنطور که می خواندم دردسرهای مالی تهیه کننده آن را با دشواری ساخت همراه کرده است، با خامی و عدم پردازش قدرتمندانه ایی که از بیضایی سراغ داریم تحویل دیدگان مخاطب شده است. محور داستان عشق است و تزاعم آن با قضاوتها و فضولیهای اجتماعی و حریف قدرتمند مالی و زوری و نیز تطمیع موقعیت شغلی ساختار دراماتیک فیلم را شکل می دهد! فیلم با کمدی خیلی خوبی شروع شد ولی من اعتقاد دارم، بیضایی موفق نشد چهره دانش آموزان شلوغ مدرسه را علیرغم تاثیر خیلی خوبی که روی هیجان بخشی فیلم ایجاد کرده اند، با فرم عاشقانه و دراماتیک فیلم خوب کوک کند! احساس تعلق خاطر بیضایی به تئاتر مانند دیگر فیلمهایش در رگبار توجه شده، اگرچه خوب سازمان داده نشده است. خود فرم عاشق شدن آقای حکمتی خوب سازمان نگرفته ولی به اعتقاد من کارکتر عاطفه( پروانه معصومی) فرم رمانتیک رابطه را بهتر نشان داده است به هرحال نواقض فیلم زیاد است و زیاد می توان نوشت ولی در کنار اینها اهمیت فیلم رگبار بیشتر بخاطر آغاز حرکت این استاد نمایشگری سینمای ایران است. پدیده ایی که بعدها در فیلمهایی مانند چریکه تارا و مرگ یزدگرد استادی خود را کامل تر به معرض نمایش گذاشت.

---------------------------

948- نام فیلم: کندو

ژنر: درام

محصول 1354 ایران

نویسنده و کارگردان: فریدون گله

بازیگران: بهروز وثوقی(ابی)، داوود رشیدی (آقای حسینی)، جلال پیشوائیان(آقا مصطفی)، عباس نیک نظری,، رضا کرم رضایی و ....

موضوع: ابی و آقای حسینی از زندان همزمان آزاد می شوند و جریان سرنوشت آن ها را در خوابگاهی مستقر می کند، در آنجا ابی درگیر یک شکست در یک بازی می شود و مجبور است در هفت کافه بدون اینکه پولی پرداخت کند، می بخورد ....

نظر: خوب تا خیلی خوب

فیلم کندو،, فیلمی جالبی در سینمای قبل از انقلاب محسوب می شود. به اعتقاد من بیش از آنکه فیلم یک نمایه قوی از وضعیت بد اجتماعی زمان شاه باشد، یک فیلم فرم محور خوش ساخت است که در طی آن دو زندانی که آزاد شده اند وارد شرایط اجتماع می شوند و در طی فعل و انفعالات صورت گرفته در فیلم، با وجود اینکه رنگ و لعاب جامعه عوض شده است، دوباره با سرنوشت مشابه ایی راهی زندان می شوند، یعنی فیلم در یک حلقه می خواهد وضعیت اجتماعی را به نقد بکشد ولی فیلم از این زوایه بیشتر اسیر شعار و فرم داستانی خود است تا با یک کندوکاو اجتماعی دقیق!... آنچه باعث رونق داستان فیلم می شود، شکست در بازی ترنا است که در طی آن ابی که سابق بر این یک کشتی گیر قهرمان بوده است، مجبور به اجرای یک انگیزه حماسی می شود. اتفاقا آقای گله این سفر حماسی را خوب شکل داده و بخوبی فرصت طلبی آدمهای در حاشیه آن را سازمان داده تا در یک کنتاکت انتقادی احساس مخاطب خود را به چالش بکشد. آقای گله در یک فضای اکشن خوب ابی را کافه به کافه با چالشهای بزرگتری روبرو می کند و با یک آهنگ خوب آن را به اوج می رساند. به هرحال رابطه عاطفی ابی و آقای حسینی مانند این فضای اکشن می توانست شکل بهتری بگبرد ولی در این رابطه که در نهایت سبب قتل صاحب خوابگاه بد ذات می شود، نباید نقش خیلی دیدنی اسطوره سینمای ایران آقای بهروز وثوقی را فراموش کرد. وی قهرمانانه احساسات اکشن فیلم را به تصویر می کشد، اگرچه من اعتقاد دارم آقای گله تا حدودی جریان اکشن فیلم از دستش در رفته و همین باعث شده بازی هنرمندانه بهروز وثوقی با رسیدن به پایان آن با یک ریتم خاص اغراق آمیز شود. در فیلم قطعا بهترین بازی متعلق به آقای وثوقی است ولی نقش روبروی وی مرحوم داوود رشیدی به آن خوبی هماهنگ نشده است. به هرحال کندو فیلم معروف و محبوبی در تاریخ سینمای ایران است و در موزه سینمای ایران ارزش زیادی دارد.

----------------------------

949- نام فیلم: عروسی, ساکت,

نام لاتین: Silent Wedding

Imdb: 8

محصول 2008 رومانی، لوکزامبورگ و فرانسه

ژنر: کمدی، درام، عاشقانه

نویسندگان فیلمنامه: آدریان لوستیگ، هوراتیو مالا اله

بازیگران: مدا آندریا ویکتور(مارا)، آلکساندرو پتوشین(اینکا)، والنتین تئوروسیو(گری گور) و ....

افتخارات: https://www.imdb.com/title/tt1194620/awards?ref_=tt_awd

برنده 2 جایزه و 8 کاندیداتوری از جشنواره های سینمایی کشور رومانی

موضوع: جریان روابط دو جوان به نام های مارا و اینکا، منجر به بحث و جدل میان اهالی روستا می شود و پدر مارا اصرار بر انجام ازدواج بین این دو جوان را دارد....

نظر: متوسط تا ضعیف

فیلم عروسی ساکت محصول 2008 کشور رومانی غریبه بماند، بهتر است، چون واقعا این فیلم چندان درونمایه خوبی برای معرفی سینمای رومانی در سطح جهانی را ندارد. اگرچه فیلم از یک موسیقی ملی خوب و نیز گاه نماهای ملی کشور سازنده فیلم استفاده می کند، ولی موضوع فیلم نقطه ضعف آن است و با کمدی های بی پایه و با دیالوگ های بی ربط به موضوع فیلم، تضعیف شده است. فیلم سخت شعاری و ضد روسی است و برای کوبیدن جریان استیلای نظام کمونیستی و استالینیستی بر کشور، به طراحی های ساده و شخصیت پردازی های تبلیغاتی روی آورده است ولی به هرحال فیلم صحنه ها و دیالوگ های بعضا بی تربیتی کم ندارد! و می تواند خنده به دهان مخاطب خود بیاورد. حتی من این احساس با مزه را دارم که بخشی از فیلم شاید الهام بخش فیلم ترسناک در مکان بی صدا(2018 کراسینسکی) باشد! جایی که قرار است اصحاب عروسی از ترس حمله نیروهای شوروی سابق، این عروسی را در یک شادی بی سر و صدا به سرانجام برسانند. صحنه عروسی خارج از فرم، طولانی و دلقکی شده است و در کل کارگردانی و بازیگری خوبی را از این فیلم شاهد نیستیم، اگرچه انرژی فیلم خسته کننده به نظر نمی رسد...

------------------------

950- نام فیلم: بازجویی, از یک شهروند, دور از سوظن,

نام لاتین: Investigation of a Citizen Above Suspicion

Imdb: 8.1

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 89 از 100

ژنر: درام و جنایی

فیلمنامه از الیو و هوگو پتری

کارگردان: الیو پتری

بازیگران: جیان ماریا ولونته(دوتوره)، فلورینا بلوکان(آگوستا ترزی) و ....

افتخارات: https://www.imdb.com/title/tt0065889/awards?ref_=tt_awd

برنده 16 جایزه سینمایی و 6 کاندیداتوری از جشنواره های سینمایی

آکادمی اسکار: برنده جایزه بهترین فیلم خارجی و کاندید بهترین فیلمنامه

گلدن کلوب: کاندید بهترین فیلم خارجی

جشنواره کن: کاندید نخل طلایی جشنواره و جایزه ویژه داوران

موضوع: مسئول بخش جنایی در ایتالیا مرتکب قتل زنی پولدار می شود همزمان با انتقال وی به مسئول بخش سیاسی پلیس، مدارک متقن برای دلیل جرم وی وجود دارد....

نظر: خوب تا متوسط

نظر:فیلم دارای شعار است و ساختار اصلی داستان فیلم روی این شعار بسته می شود. شعاری کافکایی که در انتهای فیلم بدان اشاره می کند که در آن جدایی سیاست و عدالت را نشان می دهد. جایی که حکمرانان تکیه می کنند، واقعیت های عدالت انسانی و اجتماعی زیر سوال می رود! پتری برای نمایش این انتقاد، به یک رویکرد دو جنبه در شخصیت پردازی افسر بلند پایه پلیس دوتوره می پردازد. یک شخصیت جنایی که در آن در همان اول فیلم، مرتکب قتل می شود و دیگر همین شخصیت وارد گود مبارزه با اپوزیسون های مخالف دولت می گردد. تلقی وی در باره مقایسه کردن جانیان با سیاسیون در نوع خود یک تلقی انتقادی است. اگرچه فیلم به نظر می رسد دارای گسستگی موضوع است ولی آنچه باعث پیوند این دو مقوله جنایت و قتل و مبارزه علیه سیاسیون می شود یک شمشیر دو لب است. یعنی همان تلقی که این مقام علی رتبه پلیس در باره عدم تفاوت سیاسیون با جانیان می کند در جایگاه خود وی نیز نمود دارد. وی علاوه بر اینکه جانی است ولی در مقام قضاوت برعلیه اپوزیسون های سیاسی مبارزه می کند و آنچه در این میان مورد نقد و انتقاد قرار می گیرد، جریان حاکمیت پلیس و امنیت جامعه است که خود نیز با وجود مدارک متقن علیه دوتوره، او را پاس می دارد و از نظر حقوقی تبرئه می کند. در واقع به نظر می رسد، پتری کارگردان فیلم با تکیه بر این شعار و تلقی، بستر فیلم را ساخته است، که این خود به نظر نقیصه می آید! ... به هرحال ساختار مدرن و استفاده از فضاهایی عجیب و منحصر به فرد و فرم غیر متداول سینمایی، این فیلم را از یک فیلم عادی خارج کرده، جوری که شاید عدم آشنایی با زبان آن باعث کسالت تماشاگر راحت پسند شود. مانند همان شروع فیلم که آگوستا زن تنها و پولدار به پلیس مزبور می گوید امروز وی چگونه به قتل می رسد و او با همان شیوه کشته می شود! ..جریان مچ گیری همکاران وی در ارتباط با ضبط صدا، اثر انگشت، جریان کروات ها، اعتراف لوله کش، اعتراف شخص سیاسی مبنی بر دیدن دوتوره در ساعت جنایت و ... شکل دادن یان استنباط است که در جانی بودن مسئول بلندپایه پلیس شکی نیست! ... و خوب در آمده است ولی اعتقاد دارم شخصیت زن مقتول اگوستا و بازی های پلیسی که با دوتوره راه انداخته، خوب در فرم فیلم هضم نشده است!... ولی در کل فیلم بازجویی از یک شهروند بدون سوظن الیو پرتی، فیلم خاصی است و آنچه به آن امتیاز می دهد، نحوه استقبال مخاطبان آن در خاص بودنش است!....