نظری برفیلمهای گل صحرا، شیار143، عروسی، راهبه و روایت های ناتمام

--------------------

981- نام فیلم: گل صحرا

نام لاتین: Desert Flower

Imdb:7.4

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 54 از 100

ژنر: زندگینامه و درام

محصول 2009 انگلستان، آلمان، اتریش و فرانسه

براساس رمانی از واریس دیری و فیلمنامه از سیمیتا بهید

کارگردان: شرلی هورمن

بازیگران: لیا کبده(واریس دیزی)، سالی هاوکینز(مرلین)، کاریگ پارکینسون(نیل)، تیموتی اسپال(تری دونالدسون)، ژولیت استیونسون(لوسیندا) و ....

افتخارات: https://www.imdb.com/title/tt1054580/awards?ref_=tt_awd

برنده 2 جایزه و کاندید دو جایزه از جشنواره های سینمایی

موضوع: درباره زندگینامه سوپر مدل سومالیایی به نام واریس دیزی

نظر: خوب تا متوسط

فیلم گل صحرا قطعا چون براساس واقعیت های تلخ زندگی یک مدل معروف سومالیایی ساخته شده است، فیلم تاثیرگذاری است و مشکل فیلم به اعتقاد من این است که شرلی هورمن در فیت کردن موضوعات مختلفی که برای داستان زندگی تعریف می کند، مشکل دارد و شلختگی در جمع کردن داستان در آن به چشم می خورد! ... وگرنه فیلم پتانسیل خوبی برای جذابیت داشت و اتفاقا فضاسازی و انتخاب بازیگر اصلی فیلم، انتخاب خوبی به نظر می رسد. فیلم ابتدا با یک تم آفریقایی و فضای آن شروع و بعد وارد فضای لندن است، ژنر فیلم در آغاز آشنایی واریس و مرلین-با بازی نه چندان خوب سالی هاوکینز- کاملا کمدی است، بعد فیلم تغییر فاز می دهد و وجه های دارماتیک خود را رو می کند و بعد از آن به نحو نه چندان هنرمندانه ایی فیلم گرایش علیه ختنه زنان در سومالی پیدا می کند و وجوه خشونت و دل برهم زنی را از خود بروز می دهد که تجانسی با داستانی که مخاطب با آن پیش آمده است را ندارد و آخر سر با یک بیانیه انسانی در سازمان ملل پرونده اش سر می آید. این پرشهای داستانی قطعا چیز نبوده است که به مذاق منتقدان سینمایی خوش بیاید ولی در کل من نظر منفی نسبت به فیلم گل صحرا ندارم!... جذابیت و زیبایی مدل معروف لیا کبده در نقش واریز دیزی و بازی خوبی که در حد قواره خود نشان داده است، از محاسن فیلم است. کنتراست فرهنگی میان واریس و فضای مدرن لندن خوب و بامزه درآمده و پرواز واریس به سوی انتخاب زندگی بهتر با مدل شدن خوب بیان شده است! ... در کل فیلم توانسته مشکلات زندگی یک مدل را در طول معروف شدنش به نمایش بگذارد.

--------------------

982- نام فیلم: شیار 143

ژنر: درام و جنگی

محصول 1392 ایران

نویسنده و کارگردان: نرگس آبیار

بازیگران: مریلا زارعی(الفت)، سامان صفدری(یونس)، گلاره عباسی(مریم)، مهران احمدی، جواد عزتی، زهرا مرادی و ....

افتخارات: برنده بهترین بازیگر زن (مریلا زارعی) و کاندید بهترین های فیلم، چهره پردازی و میکس صدا

کاندید بهترین بازیگر زن آسیا پاسفیک

موضوع: یونس پسر الفت، برخلاف میل مادرش راهی جبهه جنگ می شود و مادر همواره نگران سرنوشت اوست تا اینکه...

نظر: خوب تا متوسط

فیلم شیار143 فیلمی است دراماتیک از عشق و دلهره یک مادر از فرزندش که راهی جبهه جنگ است و قطعا یک سند تلخ از هویت مادرانی است که فرزندان و جگر گوشه هایشان را در معرض خطر و مرگ می بینند و لذا با تصویرسازی این فضا همدردی مخاطب را شکل می دهند. حال حتی اگر این فضا آلوده به اغراق در ترسیم تالمات مادران باشد، نمی توان از تقدس و اهمیت آن گذشت کرد. انچه تم و زمینه فیلم بر روی آن سوار است، عشق مادر به فرزند است و خانم آبیار سعی کرده است، دیگر فرم و شکل داستان را بر این موج عاطفی سوار نماید و تصور من این است که در زمانهایی از فیلم این حس تاثیر خوبی بر بیننده گذاشته است ولی به هرحال فیلم خانم نرگس آبیار خالی از ضعف نیست. به اعتقاد من دو ضعف بزرگ در فیلم کمی آزار دهنده است. یکی آوردن سکانس های مصاحبه هایی که دوره ایی بین مهران احمدی، جواد عزتی و زهرا مرادی به عنوان ثبت واقعیت شهادت یونس می چرخد و خوب در فرم داستان فیلم جا نمی افتد. بازی های این مصاحبه ها بخصوص مصاحبه با جواد عزتی به عنوان کسی که رویایش باعث حل مشکل مفقود شدن یونس شد، نچسب است و کلا هیچ ساختار دراماتیک قوی از خود نشان نمی دهد و نمی دانم خانم آبیار چه اصراری به آوردن این مصاحبه ها داشت!... دیگری اغراق در ترسیم چهره مادر غمزده ایی به نام الفت با بازی بازیگر با کلاس سینمای ایران مریلا زارعی ارائه شد، که چهره این مادر از اول فیلم تا آخر آن- به جز سکانس بازی با بچه ها- یک شکل و فاقد فراز و نشیب جذابیت داستانی است و ماتم زدگی همگون و سانتی مانتال مادر، از جذابیت و انرژی داستان کاسته است، اگرچه نمی توان اهمیت آن را در تعمیق حس مادرانه دوران دلهره جنگ، کتمان کرد. به نظر می رسد خانم آبیار در ساخت این فیلم مقداری از داستان بوی پیرهن یوسف حاتمی کیا متاثر بوده است، اگرچه به نظر فیلم حاتمی کیا از نظر کیفی و پرداخت دراماتیک داستان، توانمندتر از فیلم شیار 143 نشان می دهد. با توجه به اینکه خانم آبیار در فیلم بعدی خود "نفس" پختگی و خلاقیت کیفی بهتری را از خود نشان داد، می توان امیدوار به ارتقا سطح هنری وی در آینده بود.

-----------------------

983- نام فیلم: عروسی

نام لاتین: A Wedding(Noces)

Imdb:7.2

ژنر: درام

محصول 2016 بلژیک، پاکستان، لوکزامبورگ . فرانسه

نویسنده و کارگردان: استفان استریکر

بازیگران: لینا ال غربی(زهیرا کاظیم)، سباستیان هوبانی(امیر کاظیم)، بابک کریمی(منصور کاظیم)، نینا کولکامی( یلدا کاظیم)، الیور گورمت(آندره)، آلیس د لنکویزینگ(اهوره)، اهورا ماریون(هینا کاظیم)، زاچاری چاسیرود(پیر) و . ...

افتخارات: https://www.imdb.com/title/tt5771640/awards?ref_=tt_awd

برنده 2 جایزه و 10 کاندیداتوری از جشنواره های سینمایی

کاندید بهترین فیلم خارجی جشنواره سزار فرانسه

موضوع: زهیرا دختر دانشجوی جوان پاکستانی در پی یک ارتباط با پسر پاکستانی باردار شده است. خانواده وی برای پاک کردن این ننگ در پی سقط جنین وی و ازدواج با یک جوان پاکستانی دیگر هستند...

نظر: خوب تا متوسط

فیلمهایی که معیار آنها براساس کنتراست فرهنگی بخصوص کنتراست بین مذهب و زندگی مدرن غربی باشند، برای ما تاثیرگذاری ویژه ایی دارند. فیلم "یک عروسی" کلا نمایش چالشی است که میان فرهنگ اسلامی یک خانواده پاکستانی با فرهنگی متاثر از جامعه روز فرانسه است و در کل تم فیلم روی این چالش می چرخد ولی طبعا موضوع بدیعی برای نمایش نیست و داستان فیلم پیج و تاب دلنشینی ندارد. شاید یکی از ویژگیهایی که باعث اهمیت داستان فیلم برای بیننده آن شود، اشاره اول فیلم به این نکته است که داستان فیلم براساس واقعیت بنا شده است!... ولی درکل بر فضای فیلم شرایط تلخ و راکدی حکومت می کند ولی روابطی که سازه های فیلم را می سازند، همه نشات از یک تم واحد و همان اختلاف فرهنگی دو جامعه را شکل می دهند ولی داستان حرف چندانی برای گفتن ندارد و ضمن اینکه شخصیت پردازی و تصمیم سازی بازیگر اصلی فیلم زهیرا، با توجه به اینکه بچه درون شکمش را سقط نکرده، مبهم است و معلوم نمی شود دختر داستان چرا در برابر فشارهای خانواده برای ازدواج، چندبار کوتاه می آید ولی دوباره می گریزد!... و به اعتقاد من جمع بندی فیلم شخصیت طراحی شده از برادر زهیرا توجیه کننده اتفاق آخر فیلم نبود! و رفتار خواهر کوچکتر وی اوضاع این جمع بندی را بدتر کرد!.... ولی در کل فیلم موفق شده است مشکلات فرهنگی یک خانواده اسلامی را در کنتراست با فرهنگ بیگانه نمایش دهد ولی داستان فیلم ظرفیت مناسبی برای ارتقا کیفیت این شعار اجتماعی و فرهنگی را نداشت و لذا فیلم ارزش خود را بیشتر مدیون دیدگاه شعاری خود است تا فرم لازمه ارائه یک فیلم خیلی خوب!....

--------------------------

984-نام فیلم: راهبه

نام لاتین: The Nun

Imdb:5.5

نمره منتقدان در ای ام دی بی: 49 از 100

ژنر: ترسناک، معمایی، هیجانی

محصول 2018 آمریکا

براساس داستانی از جیمز وان، فیلمنامه از گری دوبورمن

کارگردان: کورین هاردی

بازیگران: دمیان بیچر(پدر بروک)، تایسا فارمیگا(خواهر ایرنه)، جونز بلوکوئت(فرنچی)، بانی آرونز(راهبه) و ....

افتخارات: فعلا ندارد

موضوع: بدنبال خودکشی یک از راهبه ها در صومعه ایی در رومانی، از طرف واتیکان به پدر بروک ماموریت داده می شود تا همراه با ایرنه یکی از دانش اموزان مدرسه دینی که قدرت درونی دارد، به این مسئله رسیدگی کند....

نظر: ضعیف

فیلم راهبه گویا براساس تصورات تصرف اهریمنی یک صومعه در رومانی در سال 1952 ساخته شده است ولی قطعا وقایعی که در فیلم نمایش درامده است، از نظر واقعی بودن باور کردنی نیست! داستان در ارتباط با خودکشی یک راهبه جوان که گناهی بزرگ در مسیحیت شمرده می شود شروع می شود و پدر بروک به همراه راهبه ایی جوان به نام ایرنه موظف می شود درباره این خودکشی تحقیق کند. به اعتقاد من حسن فیلم، فضاسازی، نورپردازی، طراحی صحنه و لوکیشن هایی است که حسابی مناسب فیلم های ترسناک هستند ولی اگر فیلم را از زاویه شخصیت پردازی و داستان و کارگردانی مورد توجه قرار می دهیم، ضعف های مشهود و غیرقابل اغماضی در آن می بینیم. بازی بازیگران درجه دوم با پایه سه راس پدر بروک، ایرنه و فرنچی شواهد فیلمهای ترسناک را ارائه نمی دهند، جوری که احساسات ترس که مخصوص این فیلمهاست در آنها دیده نمی شود. ضمن اینکه صحنه های ترسناک به جای اینکه در راستای تعریف داستان باشند، بیشتر یک صف شلخته و درهم و برهم از صحنه های ترسناک بی هویت هستند که وقوع آنها غالبا متکی به منطق داستان نیست. نیروی اهریمنی زمانهایی بسیار توانمند و گاه زبون می شود. آنچه جالب است نگاه مذهبی فیلم است که در آن نمادهای مسیحیت مقدس شمرده شده و آنها را علیه شیطان قدرتمند تصویر می سازد. شکل اهریمن در لباس یک راهبه مضحک به نظر می رسد ولیکن کنترست بامزه ایی است و مرا به یاد عکس فانتزی می اندازد که در طی سفر ترامپ به واتیکان، عکس راهبه اهریمنی در کنار پاپ و ترامپ و دختر ترامپ قرار داده شده بود! ...

--------------------------

985- نام فیلم: روایت های ناتمام

محصول 1385 ایران

نویسنده و کارگردان: پوریا آذربایجانی

بازیگران: هنگامه قاضیانی(هنگامه)، ستاره پسیانی(ستاره)، سعیده امیر ساعی(سپیده) و ....

موضوع: فیلم شامل سه داستان از سه زن است که هرکدام درگیر مشکل جدی در زندگی خود هستند....

نظر: ضعیف

روایت های فیلم روایت های ناتمام احتمالا دستاویزی برای ساختن فیلمهای دعوت حاتمی کیا 1387 و قصه های رخشان بین اعتماد در سال 1390 بوده است. گویا تمام داستان فیلم در یک شب برای سه زن اتفاق می افتد. یک دختر که با انگیزه فرار با معشوقش شبانه به خانه برنمی گردد... زنی که به خاطر بارداری توسط شوهرش اخراج شده است و دختری که مبادرت به دزدیدن یک بچه می کند... من اعتقادم براین است که هیچکدام از روایت های آقای آذربایجانی شسته رفته نیست و با داستان ضعیفی همراه شده و رها شده اند... هر سه سناریو ساده و تازه با وجود سادگی دارای مشکل داستانی هستند! شخصیت پردازی ستاره در قالب یک دختر فراری شتابزده به نظر می رسد و ضمن اینکه من نمی دانم چرا در سینمای ایران گاه توجه ایی به سن و سال کارکترها نسبت به شخصیتی که باید ارائه دهند، نمی شود! .... یعنی سینمای ایران اینقدر در کشف استعدادهای دخترهای محصل فقیر است!... در داستان دوم باز نگاه شعاری در اخراج یک زن باردار پیش درامد خوبی ندارد و صحنه ورود او به مرکز بسیج و دیدن عکس بچه فرمانده و مشغله فکری وی، نیمه کاره رها شده است!.... و در تصویر سوم ربودن دختر بچه با ترکی بدون زیرنویس همراه می شود که این مورد مشکل تهیه کنندگان سی دی را نشان می دهد ولی در کل پرونده این یکی هم ابهام دو پرونده دیگر را کماکان دارد ولی شاید یکی از صحنه های مضحک فیلم این بود که راننده تاکسی که با چالش وجود یک بچه در تاکسی همراه است، باز مسافر سوار می کند!... ولی به هرحال من فکر کنم آقای آذربایجانی سعی کرده پرونده سه زن داستان را با صحنه مرگ یک زن که روی آن ملافه کشیده بودند، به حالت تعلیق و معرفی یک نقطه مشترک جمع بندی کند که بد در نیامده است!.... ولی درکل روایت های ناتمام اگر تاثیرگذار به نظر می رسد بخاطر استفاده از کلیشه های زنان گرفتار و حس همدردی مخاطبان آن است که با بازی خوب بازیگران آن بخصوص خانمها قاضیانی و امیرساعی ادای وظیفه شده است ولی داستانها ضعیفتر از آن هستند که کیفیت مطلوبی را از فیلم نشان دهند!...