نظری بر فیلم های طوقی، ریو-براوو، چاپلین، پلزنت ویل، شما از شمالغرب

برای دیدن سایر نظرات من درباره فیلم ها در بخش نظرات پیام بذارید. باتشکر

1026-نام فیلم: طوق

محصول 1349 ایران

نویسنده و کارگردان: علی حاتمی

ژنر: عاشقانه و درام

بازیگران: بهروز وثوقی(مرتضی)، ناصر ملک مطیعی(مصطفی)، صغری(آفرین) عبیسی(طوبی)، حمیده خیرآبادی(مادر طوبی)، ژاله علو(مادر مرتضی)، بهمن مفید(جواد)، غلامرضا سرکوب(عباس)، شهرزاد سعیدی(گوهر) و ....

افتخارات: ندارد

موضوع: در شهر کاشان ،مرتضی با مادرش که بینایی خود را از دست داده، روزگار می گذارند. یک روز او موفق به دام انداختن کبوتر طوقی می شود که مادر وی آن را باعث شوم خانواده و دردسرهای جدید می پندارد، لذا مرتضی طوقی را به زن بدنامی به نام شهرزاد می سپارد و خود برای خواستگاری برای دایی خود –مصطفی-راهی شهر شیراز می شود...

نظر: 60 از 100

فیلم طوقی اولین فیلم بلند سینمایی علی حاتمی است. علی حاتمی این فیلم را در 26 سالگی ساخته و به اعتقاد من یک پارادوکس از خامی و تفکرات خلاق وی در فیلم وجود دارد که در آتیه به مرز پختگی فیلمهایی نظیر سوته دلان یا مادر می رسد. به هرحال آنچه در اولین تجربه سینمایی حاتمی جلوه دارد، استفاده از دیالوگ های جاندار به سبک قدیمی ها در فیلم است که حاتمی از این مرز در فیلمهایش کمتر عبور کرد و او شیفته دیالوگ های ادیبانه و پرمغز بوده و بدان وفادار بوده است. سناریو هم حرفهایی برای گفتن دارد ولی خوب در نیامده است و یک جور شتابزدگی جوانی در تعریف داستان به چشم می خورد!... اتفاقات داستان علیرغم صراحتی که دارند، بیشتر کلیشه ایی هستند. مثلا جریان تزویج مرتضی و طوبی(وثوقی و آفرین) مبهم است. خود عملکرد حاج آقا مصطفی(ناصر ملک مطیعی) در برخورد با اتفاق شومی که برایش پیش آمده و چرخش رفتاریش در برخورد با خواهرزاده، از نظر اخلاقی برای مخاطب جا نمی افتد! ... ولی به هرحال تلاش حاتمی برای نمایش فرهنگ و اصالت معماری ایرانی در نوع خود جالب است. در کنار این موضوع، احترام به مقدسات و امامزاده و نیز زنان چادری که به سرنوشت مرتضی علاقه مند و وی را مانند دو فرشته مقدس تعقیب می کردند، الگوهای خوب ولی خام ایرانی در این فیلم هستند که در این فیلم و سایر فیلمهای حاتمی کیا بر آنان تاکید شده است! ... فضای نزاعها و اتفاقات درون پشه بند بام ها و معماری و فضای ویژه در تجانس بخشی با داستان هماهنگ است ولی گاه دیالوگ هایی مثل صحبت مستانه مرتضی درون آینه و یا جواد(بهمن مفید) درون میخانه، زیاده گویی به نظر می رسد!.... آوردن نماد طوقی با سناریو هماهنگ است. جمع بندی فیلم و دلیل شلیک سرباز روشن نیست ولی صحنه نهایی و پایانی فیلم جلوه ویژه و دیدنی آن است!... درکل طوقی از نمایندگان شروع یک کارگردان اسطوره ایی سینمایی و مردمی است!...